Lintangku (Cerpen berbahasa Jawa)
“Wong jeneng kok Lintang, to Mas?”, mangkono pitakone bojoku nalika aku nduwe usulan jeneng kanggo anakku wedok. “Njur kepriye leh nyeluk engko?”. Aku mangsuli, “Ya bisa wae diceluk Lin utama Tang utawa diceluk genep sisan, Lintang. Lak ya mathuk to Buk?”. Bojoku mung meneng wae ora semaur apa – apa, nanging aku wis apal menawa dheweke kuwi jan babar pisan ora sarujuk marang jeneng sing dak usulke mau.
Wusanane kabeh sarujuk yen anakku wadon dijenengi Dhanastri Kirana Melathi. Diundang Dhana, …. Kekudangan marang anakku wadon iki kaya mangkene: Ayu lan bekti pinindha widodari, uripe tansah migunani tumrap sapadha – padha kaya sumunare rembulan kang madhangi jagad sak isine, lan tansah nindakake tingkah laku kang utama kaya wangi lan putihe kembang melathi.
Tansah mesem marang sapa wae kang ngliling dheweke … Trus dipunjuli ngguyu nengsemake ati. Awake lemu ginuk – ginuk, mripatane rada sipit, kaya simbah Kakunge. Lucu banget anakku wadon, mula tansah dadi wewayangane atiku nalika aku makarya sabendinane.
Nalika arep ngancik setahun Dhana durung bisa mbrangkang, amarga dina – dinane asring nandhang lara lan saba ndaleme bu dokter lan rumah sakit. Uga durung bisa ngucap apa – apa, mung tangise kang banter nganti krungu tangga teparo. Yen lagi seneng atine, karo mlumah sikile tengen diobah – obahake nyenggol tanggalan sing mapan ana cedhak panggon turune.
Yen ngudang sok – sok tak kudang mangkene, “ Dhanastri Kuncrit Melathi … Dhanastri Lintang Melathi …”. Tak kudang Kuncrit amarga Ibune asring ndandani rambute Dhana sing ngandhan – andhan dikuncrit siji mendhuwur dadi lan ayu tur lucune. Dheweke kaya – kaya ngerti yen lagi diceluk Bapake, trus ngguyu kekelen mranani ati.
Ing wulan Mei 2008, nalika nampa telpon saka bojoku kaya – kaya ora ana firasat babar pisan, nanging kaya bledheg wayah awan, bojoku mung kandha, “Dhana ora enek mas.”. Aku kaya ora percaya sabab dhek Minggu bengi mentas gojegan karo aku. Aku banjur takon maneh, “Piye buk?”. Dibaleni maneh karo bojoku,”Dhana wis dipundhut balik dening Allah, mas”, mengkono bojoku njlentrehake ukarane karo nangis. Dhuh Gusti Allah, kados taksih dereng dangu anggen kula momong anak kula Dhana … nggih Lintang kawula. Oh Gusti Allah, mugi wonten ngarsa Panjenengan anak kula wadon pinaringan panggenan ingkang sak sae – saenipun. Kula saha keluarga sampun ikhlas lair trusing batos anampi takdir Panjenengan. Inna lillahi wa inna ilaihi raji’un. Kabeh wis dadi pepesthine Gusti Allah.
Lintang ku sak iki mbok muga – muga wis luwih tetrem lan bisa mlaku, bisa omong – omongan lan playon dolanan pasaran karo kanca – kancane ana ndaleme Gusti Allah. Muga – muga suk yen wis dhumawah titi wancine aku ditimbali sowan ana ngarsaning Gusti Allah, bisa dipapak anakku si Lintang … kanthi eseme kang tansah dadi wewayangane atiku. (DP)
